rustig?

Het is rustig deze week....geen Zwarte Lola en MGV heb ik gisteren pas weer gezien in de April. Gewoon even borrelen, happy houi om 18 en was tegen 21 weer thuis, dat was wel heel netjes! Geen Zwarte Lola doet ook even wonderen; erg relaxed en niet zo gestressd om iets te moeten. MGv bestevestigde dat gisteren. Heeft me ferm toegesproken tav de relatie met Zwarte Lola. Ik weet dat hij gelijk heeft het duurt alleen wat langer voordat ik het allemaal inzie, ja ja ik weet het, hoe lang blog ik hier nu al over.... Op het moment gaat het me makkelijk af, ik bel niet oftewel ik zoek niet echt het kontakt, ik laat het van hem uitkomen en dat scheelt en hoop.

De afgelopen dagen is hij erg zwartgallig; hij is overgestapt naar een ander therapiegroep en voelt zich daar heel erg onzeker door; hij moet van alles en ontmoet weer nieuwe mensen; kortom; hij is uit zijn ritme en hij moet verplichtingen aangaan,....aiaiai.... We zouden vrijdag afspreken,  belde een kwartier van tevoren af dat hij geen zin had....weer zwak ziek en misselijk. Ik stapte er voor mijn gevoel makkelijk overheen....'Oke, dan bellen we wel ...' pakte mijn fiets weer ( ik was al onderweg...) en ben lekker in mijn uppie een koffie verkeerd en huisgemaakte appeltaart gaan eten in het Westerpark. Als je er zelf niets van maakt heeft leven ook geen zin, bedacht ik me...

Thuisgekomen was het bijna weer kroegtijd, dus weer op de fiets naar de stad, waar ik MGV en Meneer de Uil trof. ZOals al eerder gezegd wa sik om 21 weer thuis... rusteloos smste ik MGV dat we wel heel braaf waren vanavond...ik was ondertussen zo rusteloos dat ik besloot me om te kleden en weer terug te gaan naar de stad en de ruieg kroegen eens op te zoeken, long time no being....bedacht ik me (!). Terwijl ik daar weer zo zat en om me heen zat te kijken bedacht ik me wat ik er eigenlijk aan het doen was....zo grappig om allerlei processen in zo'n kroeg te zien....iok had geen zin in deelname....

Net toenik naar husi wilde gaan om toch echtnaarbed te willen liep ik een gespierde vent tegen het lijf...jaja, niet nu hoor dacht ik, ...liep door...was hij ondertussen omgelopen, waardoorik hem weer tegen het lijf liep...blikken kruisden en ...ik kon er ook niets aan doen , binnen een mum van tijd stonden we te zoenen met elkaar....mijn god dacht ik dat is al nummer twee binnen 4 dagen! Kan echt niet....

Bleek dat hij ook naar huis wilde gaan en twee straten verder van me woonde....de vraag jouw huis of de mijne kwam dan ookniet onverwacht toen wij op het beslissende kruispunt van afscheid nemen stonden...om twee uur 's nachts werd het het zijne ...

7.1.06 14:44